Friday, September 28, 2007

A clever clown "unmuzzles his wisdom" :-D

An excerpt I typed with my own hands from "AS YOU LIKE IT", a play by Shakespease: Touchstone is the clown of the court. He addresses Celia, the duke's daughter, and Rosalind, her cousin. He seems to be a very clever clown. (Editor's own words) ;-)

Touchstone Mistress, you must come away with your father.
Celia Were you made the messenger?
Touch. No, by mine honour; but I was bid to come to you.
Rosalind Who learned you that oath, fool?
Touch. Of a certain knight that swore by his honour they were good pancakes, and swore by his honour the mustard was naught: now, I'll stand to it, the pancakes were naught and the mustard was good: and yet was not the knight forsworn.
Cel. How do you prove that, in the great heap of your knowledge?
Ros. Ay, marry; now unmuzzle your wisdom.
Touch. Stand you both forth now: stroke your chins, and swear by your beards that I am a knave*.
Cel. By our beards, if we had them, thou art.
Touch. By my knavery, if I had it, then I were: but if you swear by that that is not, you are not forsworn: no more was this knight, swearing by his honour, for he never had any; or if he had, he had sworn it away before ever he saw those pancakes or that mustard.

*Knave: an unprincipled or dishonest person (Webster's Encyclopedic Unabridged Dictionary)

Sunday, September 23, 2007

Viatge a Noruega i a Suècia -- Trip to Norway and Sweden

Aquí us mostro unes quantes fotos del viatge que he fet (de fet, encara sóc a Noruega) a Noruega i Suècia. És el primer cop que he estat a Suècia, el que m'ha fet molta il·lusió!! He vist que Suècia també és un país fantàstic, amb vistes que et deixen bocabadat. Hi ha una primera sèrie de Noruega, i una segona de Suècia.

Here are a few pics I took (Iren took the ones where you see me) during the trip in Norway and Sweden. It's the first time I've been to Sweden, si it's been very exciting!! I found Sweden to be a beautiful country as well, with scenaries that make it the photographer's paradise! There's a first series from Norway, and a second series from Sweden.



Aquí estem en una fortalesa que hi ha entre Noruega i Suècia, que va ser molt important durant la guerra entre els dos països en el segle XIX.











Aquí ja estem a Suècia, i no em vaig saber estar de fer aquesta foto pels tres germans grans!!


I com veieu, val la pena visitar el país per veure aquesta obra mestra del Senyor.



-

Em va fer gràcia el "restaurang" aquest!! Vaig adonar-me'n en aquest viatge que no em costa massa entendre el suec, en assemblar-se tant amb el noruec... En l'anunci de sota diu "anpassad för den svenska smaken"= "fitting for the Swedish taste" (més fàcil traduir-ho en anglès).


Cases vermelles com aquesta n'hi havia a dojo.



I després d'aquest camí solitari, ja només queda el comentari ;-D

Monday, September 17, 2007

Islam: queden reservats els drets de copyright

Conversa que he sentit entre tres nens: en Rachid, un nen simpàtic de 6-7 anys, catalano-marroquí; l'Arnau, el veïnet de 10 anys, i en Guillem, de 10 o 11. Havia sortit perquè plovia i jugaven en els gronxadors, i a part de dir-los que agafessin aixopluc, hem xerrat una mica. El Rachid comenta, amb la boca plena de pa: "avui és Ramadan". Jo anava a deixar anar que què feia menjant pa, però m'he aguantat a l'últim segon. Sorprenentment, en Guillem (bona cultura general!) li contesta ben directe,
-I què fas menjant pa?
-Jo puc, perquè sóc un nen.
-I a partir de quina edat es comença a fer el Ramadan?
-Quan tens nou-, contesta en Rachid, saberut, -el meu germà Ahmed, que té 10 anys, ja ho fa amb els meus pares.
-Ah-, comenta l'Arnau amb il·lusió, -així la Paula [la germana] i jo podem fer-ho, tenim més de 9 anys.
-I jo també-, puntualitza en Guillem.
El Rachid allarga les cames i es tira enrere per agafar més velocitat amb el gronxador... -No, vosaltres no podeu, no sou marroquins!

La meva nebodeta Lara - My little niece Lara - Meine kleine nichte Lara








Sunday, September 9, 2007

A la feina - På jobbet - At work


CATALÀ
Una foto a la feina. Treballo amb aquest doctor molt sovint, quan venen turistes que no parlen l'idioma. És el doctor d'un dels "ràpids", que són les consultes d'urgències que no són casos greus i que acostumen a ser breus.

CASTELLANO
Una foto del trabajo. Trabajo con este doctor muy a menudo, cuando vienen turistas que no hablan ni gota de castellano. Es un doctor del "rápido", que son consultas de urgencias que no son casos graves y que acostumbran a ser breves.

NORSK
En bild fra jobbet mitt. Jeg arbeider med denne legen når turister kommer som snakker ingen spansk. Han er legen fra "fort", som er for pasienter som er ikke så dårlig, og som er fort.

Sunday, September 2, 2007

Sommerlied -- Geh aus, mein Herz

Geh aus, mein Herz, und suche Freud
In dieser lieben Sommerzeit
An deines Gottes Gaben;
Schau an der schönen Gärten Zier
Und siehe, wie sie mir und dir
Sich ausgeschmücket haben.

Die Bäume stehen voller Laub,
Das Erdreich decket seinen Staub
Mit einem grünen Kleide;
Narcissus und die Tulipan,
Die ziehen sich viel schöner an
Als Salomonis Seide.

Die Lerche schwingt sich in die Luft,
Das Täublein fleugt aus seiner Kluft
Und macht sich in die Wälder;
Die hochbegabte Nachtigall
Ergetzt und füllt mir ihrem Schall
Berg, Hügel, Tal und Felder.

Die Glucke führt ihr Völklein aus,
Der Storch baut und bewohnt sein Haus,
Das Schwälblein speist die Jungen;
Der schnelle Hirsch, das leichte Reh
Ist froh und kömmt aus seiner Höh
ins tiefe Gras gesprungen.

Die Bächlein rauschen in dem Sand
Und malen sich und ihren Rand
Mit schattenreichen Myrten;
Die Wiesen liegen hart dabei
Und klingen ganz vom Lustgeschrei
Der Schaf und ihrer Hirten.

Die unverdroßne Bienenschar
Fleucht hin und her, sucht hie und dar
Ihr edle Honigspeise.
Des süßen Weinstocks starker Saft
Bringt täglich neue Stärk und Kraft
In seinem schwachen Reise.

Der Weizen wächset mit Gewalt,
Darüber jauchzet Jung und Alt
Und rühmt die große Güte
Deß, der so überflüssig labt
Und mit so manchem Gut begabt
Das menschliche Gemüte.

Ich selbsten kann und mag nicht ruhn;
Des großen Gottes großes Tun
erweckt mir alle Sinnen;
Ich singe mit, wenn alles singt,
Und lasse, was dem Höchsten klingt,
Aus meinem Herzen rinnen.

Ach, denk ich, bist du hier so schön
Und läßt du uns so lieblich gehn
Auf dieser armen Erden,
Was will doch wohl nach dieser Welt
Dort in dem reichen Himmelszelt
Und güldnem Schlosse werden!

Welch hohe Lust, welch heller Schein
Wird wohl in Christi Garten sein!
Wie muß es da wohl klingen,
Da so viel tausend Seraphim
Mit eingestimmtem Mund und Stimm
Ihr Alleluja singen!

O wär ich da, o stünd ich schon,
Ach, süßer Gott, für deinem Thron
Und trüge meine Palmen:
So wollt ich nach der Engel Weis
Erhöhen deines Namens Preis
Mit tausend schönen Psalmen!

Doch gleichwohl will ich, weil ich noch
Hier trage dieses Leibes Joch,
Auch nicht gar stille schweigen;
Mein Herze soll sich fort und fort
An diesem und an allem Ort
Zu deinem Lobe neigen:

Hilf mir und segne meinen Geist
Mit Segen, der vom Himmel fleußt,
Daß ich dir stetig blühe!
Gib, daß der Sommer deiner Gnad
In meiner Seelen früh und spat
Viele Glaubensfrücht erziehe!

Mach in mir deinem Geiste Raum,
Daß ich dir werd ein guter Baum,
Und laß mich wohl bekleiben;
Verleihe, daß zu deinem Ruhm
Ich deines Gartens schöne Blum
Und Pflanze möge bleiben!

Erwähle mich zum Paradeis
Und laß mich bis zur letzten Reis
An Leib und Seele grünen;
So will ich dir und deiner Ehr
Allein und sonsten keinem mehr
Hier und dort ewig dienen.